Закрыть ... [X]


  • Белорусские стихи про весну. Для детей.
    Усе вершы пра вясну на беларускай мове.
    Вясновы вечар.
    Сонца нiзенька зусiм
    Па-над небакраем,
    I, здаецца, можна з iм
    Стрэцiцца за гаем.
    Гаснуць промнi – i за лес
    Медны шар садзiцца
    Адпачыць за ноч, каб лепш
    Заўтра засвяцiцца.
    Алесь Ставер
    Салаўi.
    Як толькi святочны
    Засвецiцца дзень,
    Дзядуля з кiечкам
    Па весцы iдзе.
    Вялiкую кайстру
    Нясе ен з сабой.
    I дзецi
    Яго абступаюць
    Гурбой.
    — Дзядуля!
    Свiсткi пакажыце! –
    Крычаць.
    Павольна ен кайстру
    Здымае з пляча.
    I з кайстры таропка
    Бяруць хлапчукi
    Глiняныя цацкi –
    Малыя свiсткi.
    …Яшчэ на бярозках
    Не выбiўся лiст,
    А ўжо салаўшны
    Разносiцца свiст.
    Старыя глядзяць
    Нарэшце адкрылi
    Сакрэт жыхары:
    — Ды гэта ж
    Ганчар зарачанскi,
    Хвядос,
    Малым напаседам
    Забаўкi прынес.
    Не будзе цяпер iм
    Спакою i сну…
    Раздаў iм Хвядос
    Не свiсткi?
    А вясну.
    Алесь Ставер
    Вясна
    Ідзе вясна ўжо, дзякуй Богу!
    Згінуў снег з сырой зямлі;
    Папсавала гразь дарогу,
    Перавалы загулі.
    Сонца грэе, прыпякае;
    Лёд на рэчцы затрашчаў.
    Цёплы вецер павявае,
    Хмар дажджлівых нам прыгнаў.
    Вось і бусел паказаўся,
    Гусі дзікія крычаць,
    Шпак на дубе расспяваўся,
    Жураўлі ужо ляцяць.
    I зіма, як дым, прапала!
    Зелянее луг, ралля.
    Як ад болю, ачуняла
    Наша родная зямля.
    Якуб Колас
    Раніца вясною
    Ціха ў полі, ціха ў лесе,
    А ні шэпне вецярок,
    Толькі дзесь у паднябессі
    Льецца звонкі галасок.
    Як бы срэбраны званочак,
    Роніць ўніз за трэлем трэль,
    Аж заслухаўся гаёчак,
    Не парушыцца і ель.
    На усходзе бляск агністы
    Літым золатам дрыжыць;
    Слуп высокі, прамяністы
    Роўным полымем гарыць.
    Тонкіх хмарак валаконцы
    Сталі хораша ў радок,
    Як бы ўюць яны для сонца
    З тых валоканцаў вянок.
    Ціха ў полі, ціха ў лесе,
    Чуць балбоча ручаёк,
    А высока ў паднябессі
    Льецца звонкі галасок.
    Якуб Колас
    На полі вясною
    Люблю я прыволле
    Шырокіх палёў,
    Зялёнае мора
    Ржаных каласоў.
    I вузкія стужкі
    Сялянскіх палос —
    Люблю цябе, поле,
    Люблю я твой плёс.
    Ігрушы старыя,
    Што ў жыце шумяць,
    Зялёныя межы,
    Далёкую гладзь.
    Люблю я дарогі,
    Што леглі між гор,
    Ўнізе пад гарою
    Ручча разгавор.
    Люблю я узгоркі,
    I насып-курган,
    I сіняй далечы
    Празрысты туман…
    Люблю пазіраць я
    На поле вясной,
    Як ветрык жартліва
    Плыве збажыной.
    Калышацца жыта,
    Радамі бяжыць,
    А хваля паветра
    Дрыжыць і дрыжыць…
    Люблю я прыволле
    Шырокіх палёў,
    Зялёнае мора
    Буйных каласоў.
    Якуб Колас
    Песня аб вясне
    Уцякай, мароз-дзядуля,
    Чуеш ты, стары, ці не?
    На пагорках — булі-гулі! —
    Песні чуюцца вясне.
    Звоніць, скача, як дзіцятка,
    Гэты жэўжык-ручаёк.
    На яго, бы тая матка,
    Сонца кідае свой зрок.
    А ён, гучны і смяшлівы,
    Так і ходзіць аж дрыжыць,
    I другі сябрук шчаслівы
    Насустрэч яму бяжыць.
    Ты паслухай, дзед сярдзіты,
    Што там чуецца ўгары?
    Што за спеў за самавіты
    У небе правяць песняры?
    А зіма аж пачарнела —
    Годзе ёй тут кросны ткаць!..
    Гэй, маленства, жыва, смела
    Выйдзем весну прывітаць!
    А як слаўна каля хаткі
    Нам пабегаць, пагуляць!
    Ну, зіма, збірай манаткі,
    Годзе нас табе ўшчуваць!
    Маладая вясна,
    Залатая пара!
    Будзь красна і ясна,
    Не шкадуй нам дабра!
    Вокам маткі зірні,
    Бледнасць з твару згані!
    Дай уздужаць малым
    Пад павевам тваім.
    Мы вяночак спляцём,
    Табе песню спяём.
    Якуб Колас
    Явар і каліна
    Песняй вясны лебядзінаю,
    Скінуўшы зімнія чары,
    Шэпчуцца явар з калінаю
    Ў сумнай даліне над ярам.
    Лісцікі зеленяй хваляцца
    Небу панятлівай мовай:
    Росамі мыюцца раніцай,
    Песцяцца сонцам паўднёвым.
    Захадам модлы пакорныя
    З маткай-зямлёй адпраўляюць;
    Тайна у ночаньку чорную
    Месяца, зор выглядаюць.
    Слухаюць смехаў русалчыных,
    Лопату крылляў начніцы,
    Ветру павеваў ап'янчаных,
    Плюскату шклістай крыніцы.
    Чуецца музыка дзіўная
    Ў повесцях сонных імшараў…
    Цешыцца явар з калінаю,
    Скінуўшы зімнія чары.
    Янка Купала
    Вясна ідзе...
    Вясна ідзе.
    Светачна. Зорачна.
    Радасць жыццёвая –
    Ва усе бакі.
    Любуюся ціха,
    Як першым променем сонечным
    Разгавеюцца коцікі ля ракі.
    Ніна Аксёнчык
    О май, — пара кахання
    О май, — пара кахання.
    У шлюбным вэлюме прырода.
    Шалеюць птушкі ад світання
    Любоўным спеўным хараводам.
    Ад сонечнага пацалунку
    І водар квецені духмяны.
    Яна — найлепшыя дарункі
    Для душ і сэрцаў закаханых.
    А набухлыя пялёсткі –
    Як прыгажунь хмяльныя губы.
    Што ў гарадах, мястэчках, вёсках
    Хлапцоў прыводзяць да загубы.
    І млее сэрца ў час вясновы.
    І закаханым не заснуць –
    Губляюць рэчы і галовы.
    Хмяльную брагу маю п’юць.
    Усё – і людзі, і прырода-
    У чарах светлых пачуцця.
    Благаславенне Бога Рода
    На шчасце і працяг жыцця.
    Ніна Аксёнчык
    Першы дожджык
    О слёзы першыя вясны –
    Як слёзы першыя кахання…
    Вы змылі чараў зімніх сны –
    Паўсюль прасветленасць літання.
    Сышоў у ноч халодны снег
    Грамнічна-цёплымі дажджамі.
    І ручайкоў шчаслівых бег
    Пяе, звініць пад капяжамі.
    І столькі волі скрозь, жыцця…
    Ўздыхнеш – душа вясны нап’ецца.
    Бягу у дождж я, бы дзіця,
    Хай сэрца і баліць, і б’ецца.
    Ніна Аксёнчык
    Стихотворения для детей — смотрите в разделе на Ежке
    Источник: http://ejka.ru/blog/stihi/2662.html


    Поделись с друзьями



    Рекомендуем посмотреть ещё:



    Белорусские стихи про весну. Для детей / Стихи, стишки и Производства глицерина своими руками

    Схема вышивки крестом с днём рождения Схема вышивки крестом с днём рождения Схема вышивки крестом с днём рождения Схема вышивки крестом с днём рождения Схема вышивки крестом с днём рождения Схема вышивки крестом с днём рождения

    ШОКИРУЮЩИЕ НОВОСТИ